بسم الله الرحمن الرحیم
سید میر احمد حمزه فرزند سید رازق شاه راستین در
یک خانواده فرهنگی و هنردوست در ولایت پروان – ولسوالی سرخ و پارسا – دره ترکمن –
قریه سادات بانگی در سال ۱۳۵۳ پا به عرصه گیتی متزلزل گذاشت.
 |
| محترم استاد سید میراحمد حمزه |
مغز های متفکر و مردان والا همیشه از طرف خداوند
(ج) برای نجات بشریت از گرفتاریهای روحی و جسمی انتخاب میشوند. استاد سید میر احمد حمزه از همان دوران کودکی الگوی
صحت مندی و سلامتی برای هم قطاران خویش بودند. او که در شوق و اشتیاق داشتن یک
جامعه سالم و جوانان صحت مند و عاری از اعتیاد می سوخت ، اوکه همیشه برای حفظ
بزرگترین ثروت هر فرد که همان (صحت است) می اندیشید ، او که هر روز برای تحقق اهداف
و آرمانهایش پلان می سنجید و مسیر تعین میکرد.
بلاخره ، در سال ۱۳۷۵ خوابهای ایثارگری وی به
واقعیت مبدل میشود و با کاروان ورزشی افغانستان می پیوندد. استاد حمزه ریشته
کانگفوتوآ را تحت نظر استاد کاظم علیزاده در غرب کابل – دشت برچی آغاز نمود. استاد
سید میر احمد حمزه در مدت خیلی معدود و
تلاشهای خستگی ناپذیر در صدر جدول هنرجویان رشته ورزشی کانگفوتوآ باشگاه استاد
علیزاده قرار گرفت. او حدوداً دوسال در آنجا مشغول فراگیری این سبک ورزشی بود و
درجریان دو سال تلاش و زحمات طاقت فرسأ ، هئیت کمیته ملی المپیک افغانستان به
ریاست شخص خود رئیس المپیک ، محترم احسان الله مطمئین و اعضأ هیئت بعد از اخذ امتحان و آزمایش همه جانبه ، بررسی
توانائی جسمی و ظرفیت درونی وی ، استاد سید میر احمد حمزه را به کمربند سیاه و
جواز فعالیت استادی در سال ۱۳۷۷ افتخار بخشیدند.
استاد سید میر احمد حمزه بعد از اخذ این افتخار
بزرگ گفت: ( من صرف برای سلامتی و صحت مندی جوانان و نو جوانان افغانستان می
اندیشم و ایزد متعال را سپاسگذار هستم که بنده را توفیق داد تا مسئولیتهای بیشتر
را در این زمینه عهدار گردم. )
استاد سید میر احمد حمزه فعالیت های ورزشی و
تعلیم و تربیه جوانان و نو جوانان
افغانستان را در باشگاه حمزه سیدالشهدا واقع قرارگاه ۶۱ ضربی مهتاب قلعه دشت برچی دوباره آغاز نمود. او
هنرجویان متعددی را در ریشته اندوخته خویش چون نانچوکو ، سانچوکو ، شمشیر یک تکه ،
سای ، انواع دفاع شخصی و تکنیک های گوناگون تعلیم و تربیه نمود.
از آنجائیکه استاد سید میر احمد حمزه عاشق خدمت
و ایثار برای کشور خود بوده و است و میخواست که فعالیتهای ورزشی خویش را وسعت
بیبخشد و زمینه ای را برای علاقمندان ورزش محیا بسازد تا هموطنانش بیشتر به ورزش و سلامتی دسترسی
پیدا نمایند. بناءً در باره گردهم آوری
نخبگان ورزش افغانستان می اندیشید که خوشبختانه در یک آشنای فرزانه همرای استاد
علیشاه محمد که وی تازه از کشور ایران به وطن برگشت بود ، توانست انجمن ورزشی
کوهساران را با سایر نخبگان ورزش افغانستان چون: استاد سید علیشاه حسینی ، استاد
محمد اسحاق و استاد احمد شاه در سال ۱۳۷۸ تأسیس و بنیانگذاری نمایند.
استاد علیشاه محمدی یکی از استادان برجسته ریشته
ورزش کیک بوکسنگ میباشد و از آنجائیکه استاد سید میر احمد حمزه همیشه تشنه و آزمند
آموختن بودند ، در پهلوی تعلیم و تربیه جوانان و نو جوانان کشور در ریشته کانگفو
توآ ، مدت یک سال در ریشته کیک بوکسنگ تحت نظر استاد علیشاه محمدی تمرین نمودند و
به زود ترین فرصت به درجه دان چهارم این ورزش رزمی نائیل شدند و همچنان از طرف
کمیته ملی المپیک افغانستان و فدراسیون کیک بوکسنگ کشور جواز فعالیت و اسناد تعلیم
و تربیه هنرجویان را دریافت نمودند. استاد سید میر احمد حمزه با سایر بنیانگذاران
انجمن ورزشی کوهساران فعالیتها ، تمرینات و تعلیم و تربیه هنرجویان رزمی کشور را
به مدت سه سال عهدار شدند.
استاد سید میر احمد همزه که خود یک شخص فرهنگی ،
وطن دوست و مبتکر است و برعلاه همیشه رویأ ابداع یک ریشته ورزشی را میدید که با
نام و عنعنات اصیل کشورش سازگار باشد. او همیشه سعی میکرد یک رشته ورزشی منحصر به
فرد ازطرف افغانستان ثبت ورزشهای المپیک جهانی گردد.
 |
| از راست به چب شخص سوم: استاد سید میر احمد حمزه |
بعد از سقوط حکومت سیاه طالبان و ختم دوران
ذلالت علوم ، فنون و مهارت ها در کشور و روی کار آمدن حکومت دموکراتیک و آزاده
امروزی ، پنجه فعالیت های ورزشی استاد سید میر احمد حمزه نیز باز گردید و برای
اختراع و ابداع ورزش رزمی افغانی در صدد ارتباط گرفتن با سایر نخبگان ورزشی کشور
گردید.
خوشبختانه ، در اوایل سال ۱۳۸۵ با استاد حسین
نوروزی معرفت پیدا کرد. او همچون استاد سید میر احمد حمزه یک شخصیت وطن دوست و فرهنگی میباشد و برای غنی
مندی فرهنگ ورزشی افغانستان میکوشد. استاد سید میر احمد حمزه و استاد حسین نوروزی
با جمعی از وطن پرستان و نابغه های ورزشی بعد از چندین ماه تحقیق و کارهای پیگیر ،
سر انجام سبک را با مرکب واژه شرین و ناب زبان دری افغانستان ابداع و پایگذاری
کردند.
این سبک که بنام (فول رزم) است ، مرکب از یک
کلمه انگلیسی فول (Full) به
معنی کامل و یک کلمه فارسی (رزم) به معنی مبارزه تشکیل گریده و (Fullrazm) (فولرزم) به معنی (مبارزه کامل)
میباشد.
فولرزم:
سبک فولرزم در کل دارای بیست کمربند می
باشد که متشکل از شش کمربند ابتدائی ده
دان (دی) و همچنان چهار درجه عالی است. فرد علاقهمند به این سبک ورزش رزمی میتواند
هر کدام از کمربندهای ابتدائی را در مدت شش ماه و دان ها را الی دان چهارم ، هر
کدام را در طول یک سال و از دان چهارم به بالا را هر دان را به مدت دو سال اخذ
نمائید. ضمناً در هر سه سال میتواند یک درجه عالی را به دست بیاورد و در نهایت
موفق به کسب درجه عالی گردد.
ابداع کنند فولرزم محتر استاد حسین نوروزی به
همکاری عام وتام جمع از نخبگان و نابغه های ورزش رزمی افغانستان مانند سید میر
احمد حمزه و سایرین ، سبک ورزش فولرزم را در سال ۱۳۸۵ ثبت و راجستر کمیته ملی
المپیک افغانستان نمودند و همچنان فدارسیون فولرزم را به عنوان اولین ورزش ساخته و
پرداخته دستان مبتکر استاد حسین نوروزی و استاد میر احمد حمزه تأسیس کردند.
 |
| ردیف نیشسته از چب به راست شخص دوم: استاد سید میراحمد حمزه |
 | ||||
| استاد حسین نوروزی رئیس فدارسیون فولرزم در حال اهدا جواز رسمی نمایندگی فدراسیون فولرزم در کابل برای استاد سید میراحمد حمزه |
دفتر مرکزی و مقر فدراسیون فولرزم افغانستان در دیار امیرالمومنین حضرت مولا علی (ع) شهر مزار شریف قرار دارد. اما نمایندگیهای آن تحت نظر اساتید برجسته همچون استاد سید میر احمد حمزه در دیگر شهرهای افغانستان فعالیت دارد.
استاد
سید میر احمد حمزه عضوء ارشد فدراسیون فولرزم افغانستان و نماینده رسمی در پایتخت
کشور – کابل – میباشد. او در ادامه سلسله خدمات مفید و ارزنده خویش در ریشته ورزش
رزمی ، پاشگاه ورزشی فردوسی را در شهر کابل – دشت برچی – پلخشک تأسیس نموده است و
در حال حاضر بیشتر از ۲۰۰ هنرجوی ورزشی را اعم از طبقه اناث و ذکور در اوقات مختلف تعلیم
و تربیه و تمرین میدهد.
 |
| استاد سید میر احمد حمزه و هنرجویان باشگاه ورزشی فردوسی |
دست آوردهای هنرجویان پاشگاه فردوسی تحت نظر
استاد سید میر احمد حمزه:
۱. کسب مقام اول در مسابقات جام شهیدسید اسماعیل بلخی در شهر مزار شریف
۲. کسب مقام اول در مسابقات جمع نظام کابل در شهر کابل
۳. کسب مقام دوم در مسابقات جام حکیم سنائی در هشر غزنی
۴. کسب مقام دوم در مسابقات جام بهترین ها در شهر بغلان
۵. کسب مقام دوم در مسابقات جام باستانی در شهر بامیان
۶ . کسب مقام سوم در مسابقات جام نمیه شعبان – راه تقوأ در شهر کابل
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر